وقتی دلم از این زمانه،میگیرد،
وقتی از این همه هیاهو خسته میشوم،
وقتی دیگر رمقی برای حرکت ندارم،
دیگر امیدی به خوب شدنم ندارم،
یاد شمامی افتم،که اگر شما دستم رابگیرید،
تمام ناممکن هایم ممکن میشود،
تمام نیستهایم،هست میشود،
پس مولای من،باش،درقلبم،باش،درنفسم،باش،درهر لحظه ام باش.چون تنهاامیدم تویی،ودیگر هیچ.
